Kapı kapanınca oda yeniden benim olur. Klima hâlâ düşük çalışır, perdenin aralığından Kordon’un ışıkları sızar. Aşağıda Alsancak henüz tam susmamıştır. Deniz görünmez; yalnızca nem görünür. Ben bardağı kaldırır, izi siler, saati kontrol ederim. İzmir escort işi burada böyle biter: uzun veda yok, yarım bırakılmış hikâye yok.
O Ankara’dan gelmişti. Gündüz toplantı, gece boşluk. Lobiye indiğinde ceketi kolunda, bakışı aceleciydi. Ben acele etmedim. Bu şehrin ritmi kalabalıktır; gece ise seçilir. İlk bakışta anlaşılır. Kim fazla soru sorarsa tempo bozulur. Kim sınırı net tutarsa her şey yerinde kalır. İzmir escort arayanların çoğu aslında duraklama arar. Sahil değil, sessizlik.
Arabayı kısa tuttum. Karşıyaka’ya sapmadık. Kordon posterli vaatler satmadım. Bayraklı arkası, kısa durak, geri dönüş. Bu işte gösteriş cezadır. İzmir zaten yeterince sahne kurar.
Odada perdeler yarı açıktı. Dışarıda palmiye gölgesi, içeride düşük ışık. Konuşulanın dışına çıkılmadı. Sabaha karşı o gittiğinde yerde tek bir kartvizit bile kalmadı. Ben çarşafı düzeltir, parfümü kapatır, camdaki buğuyu silerim. İzmir’de iz bırakmak kolaydır; bırakmamak ise işin kendisidir.
Bazen sorarlar: bu kadar açık bir şehirde nasıl çalışılır? Cevap basittir. Az görün, net konuş, vaktinde bitir. Alsancak biyografileri, kalabalık vitrinler, uzun vaatler burada tutmaz. İzmir escort arayan adam geceyi hatırlasın ister; yüzü, plakayı, oda numarasını değil.
Suyu yeniden koyarım. Camın ötesinde körfez yine kendi halinde durur. Ben de öyle.
